4. Kongres fizijatara BiH

PROGRESIVNA SUPRANUKLEARNA PARALIZA- PRIKAZ PACIJENTA

Аутори:
1. Draško Prtina, Republic of Srpska, Bosnia and Herzegovina

Апстракт:
Uvod. Progresivna supranuklearna paraliza je idiopatska degenerativna taupatija koja primarno zahvata sivu supstancu u subkortikalnim dijelovima mozga i pripada skupini atipičnog parkinsonizma. Učestalosti je 1.4 na 100 000, ravnomjerna je polna zahvaćenost i najčešće se javlja oko 65te, tipično između 55-75te godine života. Zajedničke karakteristike svih Parkinsonizam plus sindroma su: bradikineza i rigor, izostanak tremora, rani poremećaj govora i posturalnosti te slab odgovor na levodopu. Klinička slika PSP: Otežan hod, nestabilnost, rani gubitak posturalnih refleksa, pojava padova; Rigidnost mišića trupa i vrata sa retrokolisom i distonijom mišića lica- izraz začuđenosti i iznenađenja; Supranuklearna oftalmoplegija: nemogućnost voljnog vertikalnog pogleda, češće pogleda prema dole /znak kravate/; Simptomi pseudobulbarne paralize: slabost mišića lica, dizartrija, disfagija, pojačan mandibularni refleks; Pseudobulbarni afekt: patološki smijeh ili plač, glas sličan robotskom; Simptomi oštećenja čeonog režnja: palilalija, apraksija otvaranja i zatvaranja očiju, blefarospazam, znak aplauza; Cilj. Prikazati tok bolesti pacijenta sa tipičnom kliničkom slikom PSP. Pacijent i metode. Pacijent D.P., 58 godina starosti, majstor iz Banja Luke, liječen od jula 2009g. Kao Stanje post ICV, Vertigo, dva MR endokranijuma, 13 ambulantnih pregleda neurologa(nestabilnost i padovi), četri nalaza oftalmologa(paraliza abducensa, insuff konvergencije), dva nalaza psihijatra (smije se bez povoda, inkontinencija afekta), dva nalaza fizijatra (usporen hod, spastična parapareza, pozitivan Babinski, življi MTR, pareza abducensa). U januaru ove godine rehabilitovan u našoj ustanovi gdje se na osnovu kliničke slike i toka bolesti postavi radna dg PSP i pacijent uputi na Neurologiju BL. Rezultati. Pacijent hospitalizovan na Neurološkoj klinici UKC BL, gdje je potvrđena dg PSP i uključen adekvatan tretman. Zaključak: Potrebno je selektivno odvojiti više vremena za pacijente u toku ambulantnog specijalističkog rada ali je potrebna i bolja komunikacija između ljekara različitih specijalnosti.

Тематска област:
Медицинска рехабилитација неуромишићних и церебров

Уводни рад:
Да

Датум пријаве сажетка:
27.07.2012.

Бр. отварања:
1163

Конференцијa:
4. Kongres fizijatara BiH